Επόμενος Αγώνας VS ΑΕΛ

Κυπελλούχος Ελλάδος 1974

Οι αγώνες, οι πρωταγωνιστές και οι άγνωστες ιστορίες γύρω από την κατάκτηση του δεύτερου τίτλου στην ιστορία του ΠΑΟΚ

«Δεν θα ξεχάσω τη μέρα που έφτασε ο Σάνον στη Θεσσαλονίκη… Για πρώτη φορά θα συνεργαζόμασταν με Άγγλο προπονητή. Οι ποδοσφαιριστές ήμασταν κουμπωμένοι. Η σχετική φήμη τους ήθελε αυστηρούς, τυπικούς απαιτητικούς χωρίς καμία διάθεση για χαλάρωση και καλαμπούρια… Η ζωή στη Θεσσαλονίκη άλλαξε κάπως τον Λες Σάνον. Έγινε λίγο Έλληνας, αλλά θέλοντας και μη γίναμε και εμείς λίγο Εγγλέζοι». Ο Γιώργος Κούδας αποτυπώνει στην βιογραφία του τον τρόπο υποδοχής του Λες Σάνον, αλλά και όσα προκάλεσε η τριβή μεταξύ τους. Το καλοκαίρι του 1973 ο Άγγλος προπονητής μετρούσε ήδη πάνω από δυόμισι χρόνια παραμονής στην Θεσσαλονίκη, είχε περάσει την λογική του στους ποδοσφαιριστές της ομάδας και κυρίως τους έκανε να πιστεύουν στον εαυτό τους. «Ήξερε να ανεβάζει την αυτοπεποίθησή μας. Δεν είναι εύκολο πράγμα να πεις στον ποδοσφαιριστή: ‘Κοίταξε, παίζεις με τον Ριβέρα ή τον Μπεκενμπάουερ στον ίδιο χώρο, για τον ίδιο σκοπό. Ό,τι θέλει αυτός, θέλουμε και εμείς. Είναι αντίπαλος, αλλά μην τον φοβάσαι, κοίταξέ τον στα μάτια και προσπάθησε να γίνεις σαν αυτόν ή και καλύτερος», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Γιώργος Κούδας.

 Οι ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ άλλωστε δεν είχαν κανένα λόγο να αμφιβάλλουν για τον εαυτό τους, αφού μετά από τέσσερις διαδοχικές συμμετοχές σε τελικό Κυπέλλου Ελλάδος και την κατάκτηση ενός τροπαίου ήξεραν ποια ήταν η θέση τους στην ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα. Άλλωστε ο Λες Σάνον δεν χρησιμοποιούσε μόνο τις συζητήσεις για να τους ανεβάσει την ψυχολογία, αφού συνήθιζε να κλείνει φιλικά με μεγάλες ομάδες, όπως ο Άγιαξ, η Λέστερ, η ΜΤΚ, η Στουτγκάρδη για να τους δείξει πως δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτε από τους σημαντικούς ευρωπαϊκούς συλλόγους.

Χαρακτηριστικό δείγμα για την υψηλή δυναμική του ΠΑΟΚ εκείνης της περιόδου ήταν η ανησυχία του Παναγιώτη Κερμανίδη, ο οποίος παρακολούθησε την ομάδα σε φιλικό πριν υπογράψει με τον ΠΑΟΚ και θεωρούσε πως με την πληρότητα της ομάδας θα έπρεπε να παλέψει πολύ για να βρει θέση στην ενδεκάδα. Η συμμετοχή του ήταν πολύτιμη, αφού αγωνίστηκε σε 21 ματς πρωταθλήματος και σημείωσε 6 γκολ, ενώ σε 4 ματς Κυπέλλου Ελλάδος σημείωσε 4 γκολ.

Αρχή τα Χριστούγεννα με την Καστοριά

Οι υποχρεώσεις για το Κύπελλο Ελλάδος ξεκίνησαν την επόμενη ημέρα των Χριστουγέννων με την Καστοριά να είναι ο πρώτος αντίπαλος του ΠΑΟΚ και η εύκολη νίκη με 5-0 φανέρωνε την δυναμική του Δικεφάλου απέναντι στους “γουναράδες” που ανέβηκαν ως πρωταθλητές εκείνη τη σεζόν  από την Β’ Εθνική. Οι ποδοσφαιριστές της ομάδας δεν έκαναν διακοπές εκείνο το διάστημα. Διακοπή δεν υπήρξε και μετά την ήττα από τον Άρη στις 23 Δεκεμβρίου 1973 με 1-0, ακολούθησε το ματς του Κυπέλλου Ελλάδος με την Καστοριά και ταξίδι στην Αθήνα για την αναμέτρηση με τον Απόλλωνα στην Ριζούπολη, όπου επικράτησε ο ΠΑΟΚ με 1-0 χάρη σε εκτέλεση πέναλτι του Παρίδη στο 15′.

1974 Inblog2 700x470

 

Στον δεύτερο γύρο της διοργάνωσης η κλήρωση έφερε τον ΠΑΟΚ αντιμέτωπο με τα Νέα Μουδανιά που έπαιζαν τα δύο τελευταία χρόνια στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής. Το τελικό 7-2 με χατ τρικ του Γιώργου Κούδα και δύο γκολ του Δημήτρη Παρίδη ήταν ένα ξέσπασμα μετά την εκτός έδρας ισοπαλία στον Βόλο με τον τοπικό Ολυμπιακό. Για άλλη μια φορά ο ΠΑΟΚ έδειχνε να έχει το μυαλό του στο Κύπελλο Ελλάδος, αφού σε όλη την πορεία μέχρι τον τελικό του θεσμού δεν επικράτησε σε κανένα ματς πρωταθλήματος πριν από υποχρέωση κυπέλλου.

Ξεπέρασε ΑΕΚ, Αιγάλεω, Πιερικό

Για τους “16” του θεσμού απέκλεισε με σχετική ευκολία την ΑΕΚ σε αναμέτρηση που έγινε στη Τούμπα και παρότι ο Λάκης Νικολάου ισοφάρισε προσωρινά το γκολ του Παρίδη, στο δεύτερο ημίχρονο με τα γκολ των Ασλανίδη και Σαράφη έγινε το τελικό 3-1. Η αναμέτρηση με το Αιγάλεω για τα προημιτελικά τελείωσε με 2-0 στην Τούμπα χάρη σε δύο γκολ του Κερμανίδη και ακολούθησε ο αγχωτικός ημιτελικός με τον Πιερικό.

Η ήττα από τον Άρη στο Χαριλάου, τα  «πέντε ματς που έδωσαν οι διεθνείς παίκτες του ΠΑΟΚ σε δέκα μέρες», όπως ανέφερε ο Λες Σάνον και η γενικότερη απογοήτευση για την μεγάλη απόσταση του Δικεφάλου από την πρώτη θέση της βαθμολογίας στο πρωτάθλημα έφεραν τον ΠΑΟΚ να παίξει τον ημιτελικό με τον Πιερικό στο Καυτανζόγλειο Στάδιο με τις εξέδρες να έχουν περισσότερους οπαδούς από την Κατερίνη. Οι 4.000 φίλοι του Πιερικού διαμαρτυρήθηκαν έντονα για κάποιες από τις επιλογές του διαιτητή, ενώ απογοητεύτηκαν όταν στο 88’ ο Σταύρος Σαράφης με κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και τον ΠΑΟΚ στον τελικό της Νέας Φιλαδέλφειας. Ο Πιερικός που αγωνιζόταν εκείνη τη σεζόν στην Β’ Εθνική έψαχνε το θαύμα της συμμετοχής στον τελικό, αλλά ο Καίσαρας τελείωσε το παιχνίδι πριν περάσει ο ΠΑΟΚ από την διαδικασία της παράτασης. Ο ΠΑΟΚ με την πρόκριση του στον τελικό είχε εξασφαλίσει ήδη την συμμετοχή του στο Κύπελλο Κυπελλούχων της επόμενης σεζόν, αφού ο Ολυμπιακός που απέκλεισε τον Άρη στον άλλο ημιτελικό είχε το απόλυτο προβάδισμα για την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Ο τελικός και οι γούρικες εμφανίσεις 

Ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδος έγινε την Κυριακή 16 Ιουνίου 1974 στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας και ήταν ο πρώτος στην ιστορία της διοργάνωσης για τον οποίο υπήρξε τελετουργικό πριν την έναρξη του με επίσημο πρόγραμμα. Ο Λες Σάνον, λόγω ποδοσφαιρικής κουλτούρας, είχε φροντίσει στο τελευταίο ταξίδι που είχε κάνει στην Αγγλία να πάρει ειδικές εμφανίσεις για τους ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ για τον τελικό, κάτι που επίσης συνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού. Παράλληλα στα γήπεδα της τότε Δυτικής Γερμανίας ήταν σε εξέλιξη το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974.

Ο τελικός ήταν συγκλονιστικός στην εξέλιξη του και κράτησε ζωντανό το ενδιαφέρον σε όλη τη διάρκεια του. Ο Ολυμπιακός προηγήθηκε με τον Υβ Τριαντάφυλλο στο 20’, ο Ιωσηφίδης είχε βολίδα στο δοκάρι για να ισοφαρίσει πριν το ημίχρονο, αλλά τελικά το 1-1 ήρθε στο 51’ από σουτ του Παρίδη έπειτα από ασίστ του Κούδα. Στο 66’ ο διαιτητής υπέδειξε πέναλτι σε γύρισμα του Αγγελή και επαφή με το χέρι του Γούναρη, αλλά ο Γιάννης Στέφας σε αυτό το κρίσιμο σημείο της αναμέτρησης είπε όχι στον Καραβίτη από τα 11 βήματα και απέκρουσε το πέναλτι. Στο 73’  ο Παρίδης μπήκε στην περιοχή, τον ανέτρεψε ο Βιέρα και ο Ασλανίδης από την άσπρη βούλα έδωσε το προβάδισμα στον Δικέφαλο. Ο Κρητικόπουλος με δύσκολη κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα στο 82’ και το ματς οδηγήθηκε στην παράταση. Στα 30 λεπτά δεν άλλαξε τίποτε και στη διαδικασία των πέναλτι ο Πουπάκης και ο Περσίδης αστόχησαν από τον Ολυμπιακό, ο Κούδας από τον ΠΑΟΚ, αλλά ο Κούλης Αποστολίδης ευστόχησε στο τελευταίο πέναλτι για τον Δικέφαλο και έτρεξε να πανηγυρίσει την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος.

               

Κυπελλούχος Ελλάδος 1974

Οι αγώνες, οι πρωταγωνιστές και οι άγνωστες ιστορίες γύρω από την κατάκτηση του δεύτερου τίτλου στην ιστορία του ΠΑΟΚ

«Δεν θα ξεχάσω τη μέρα που έφτασε ο Σάνον στη Θεσσαλονίκη… Για πρώτη φορά θα συνεργαζόμασταν με Άγγλο προπονητή. Οι ποδοσφαιριστές ήμασταν κουμπωμένοι. Η σχετική φήμη τους ήθελε αυστηρούς, τυπικούς απαιτητικούς χωρίς καμία διάθεση για χαλάρωση και καλαμπούρια… Η ζωή στη Θεσσαλονίκη άλλαξε κάπως τον Λες Σάνον. Έγινε λίγο Έλληνας, αλλά θέλοντας και μη γίναμε και εμείς λίγο Εγγλέζοι». Ο Γιώργος Κούδας αποτυπώνει στην βιογραφία του τον τρόπο υποδοχής του Λες Σάνον, αλλά και όσα προκάλεσε η τριβή μεταξύ τους. Το καλοκαίρι του 1973 ο Άγγλος προπονητής μετρούσε ήδη πάνω από δυόμισι χρόνια παραμονής στην Θεσσαλονίκη, είχε περάσει την λογική του στους ποδοσφαιριστές της ομάδας και κυρίως τους έκανε να πιστεύουν στον εαυτό τους. «Ήξερε να ανεβάζει την αυτοπεποίθησή μας. Δεν είναι εύκολο πράγμα να πεις στον ποδοσφαιριστή: ‘Κοίταξε, παίζεις με τον Ριβέρα ή τον Μπεκενμπάουερ στον ίδιο χώρο, για τον ίδιο σκοπό. Ό,τι θέλει αυτός, θέλουμε και εμείς. Είναι αντίπαλος, αλλά μην τον φοβάσαι, κοίταξέ τον στα μάτια και προσπάθησε να γίνεις σαν αυτόν ή και καλύτερος», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Γιώργος Κούδας.

 Οι ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ άλλωστε δεν είχαν κανένα λόγο να αμφιβάλλουν για τον εαυτό τους, αφού μετά από τέσσερις διαδοχικές συμμετοχές σε τελικό Κυπέλλου Ελλάδος και την κατάκτηση ενός τροπαίου ήξεραν ποια ήταν η θέση τους στην ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα. Άλλωστε ο Λες Σάνον δεν χρησιμοποιούσε μόνο τις συζητήσεις για να τους ανεβάσει την ψυχολογία, αφού συνήθιζε να κλείνει φιλικά με μεγάλες ομάδες, όπως ο Άγιαξ, η Λέστερ, η ΜΤΚ, η Στουτγκάρδη για να τους δείξει πως δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτε από τους σημαντικούς ευρωπαϊκούς συλλόγους.

Χαρακτηριστικό δείγμα για την υψηλή δυναμική του ΠΑΟΚ εκείνης της περιόδου ήταν η ανησυχία του Παναγιώτη Κερμανίδη, ο οποίος παρακολούθησε την ομάδα σε φιλικό πριν υπογράψει με τον ΠΑΟΚ και θεωρούσε πως με την πληρότητα της ομάδας θα έπρεπε να παλέψει πολύ για να βρει θέση στην ενδεκάδα. Η συμμετοχή του ήταν πολύτιμη, αφού αγωνίστηκε σε 21 ματς πρωταθλήματος και σημείωσε 6 γκολ, ενώ σε 4 ματς Κυπέλλου Ελλάδος σημείωσε 4 γκολ.

Αρχή τα Χριστούγεννα με την Καστοριά

Οι υποχρεώσεις για το Κύπελλο Ελλάδος ξεκίνησαν την επόμενη ημέρα των Χριστουγέννων με την Καστοριά να είναι ο πρώτος αντίπαλος του ΠΑΟΚ και η εύκολη νίκη με 5-0 φανέρωνε την δυναμική του Δικεφάλου απέναντι στους “γουναράδες” που ανέβηκαν ως πρωταθλητές εκείνη τη σεζόν  από την Β’ Εθνική. Οι ποδοσφαιριστές της ομάδας δεν έκαναν διακοπές εκείνο το διάστημα. Διακοπή δεν υπήρξε και μετά την ήττα από τον Άρη στις 23 Δεκεμβρίου 1973 με 1-0, ακολούθησε το ματς του Κυπέλλου Ελλάδος με την Καστοριά και ταξίδι στην Αθήνα για την αναμέτρηση με τον Απόλλωνα στην Ριζούπολη, όπου επικράτησε ο ΠΑΟΚ με 1-0 χάρη σε εκτέλεση πέναλτι του Παρίδη στο 15′.

1974 Inblog2 700x470

 

Στον δεύτερο γύρο της διοργάνωσης η κλήρωση έφερε τον ΠΑΟΚ αντιμέτωπο με τα Νέα Μουδανιά που έπαιζαν τα δύο τελευταία χρόνια στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής. Το τελικό 7-2 με χατ τρικ του Γιώργου Κούδα και δύο γκολ του Δημήτρη Παρίδη ήταν ένα ξέσπασμα μετά την εκτός έδρας ισοπαλία στον Βόλο με τον τοπικό Ολυμπιακό. Για άλλη μια φορά ο ΠΑΟΚ έδειχνε να έχει το μυαλό του στο Κύπελλο Ελλάδος, αφού σε όλη την πορεία μέχρι τον τελικό του θεσμού δεν επικράτησε σε κανένα ματς πρωταθλήματος πριν από υποχρέωση κυπέλλου.

Ξεπέρασε ΑΕΚ, Αιγάλεω, Πιερικό

Για τους “16” του θεσμού απέκλεισε με σχετική ευκολία την ΑΕΚ σε αναμέτρηση που έγινε στη Τούμπα και παρότι ο Λάκης Νικολάου ισοφάρισε προσωρινά το γκολ του Παρίδη, στο δεύτερο ημίχρονο με τα γκολ των Ασλανίδη και Σαράφη έγινε το τελικό 3-1. Η αναμέτρηση με το Αιγάλεω για τα προημιτελικά τελείωσε με 2-0 στην Τούμπα χάρη σε δύο γκολ του Κερμανίδη και ακολούθησε ο αγχωτικός ημιτελικός με τον Πιερικό.

Η ήττα από τον Άρη στο Χαριλάου, τα  «πέντε ματς που έδωσαν οι διεθνείς παίκτες του ΠΑΟΚ σε δέκα μέρες», όπως ανέφερε ο Λες Σάνον και η γενικότερη απογοήτευση για την μεγάλη απόσταση του Δικεφάλου από την πρώτη θέση της βαθμολογίας στο πρωτάθλημα έφεραν τον ΠΑΟΚ να παίξει τον ημιτελικό με τον Πιερικό στο Καυτανζόγλειο Στάδιο με τις εξέδρες να έχουν περισσότερους οπαδούς από την Κατερίνη. Οι 4.000 φίλοι του Πιερικού διαμαρτυρήθηκαν έντονα για κάποιες από τις επιλογές του διαιτητή, ενώ απογοητεύτηκαν όταν στο 88’ ο Σταύρος Σαράφης με κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και τον ΠΑΟΚ στον τελικό της Νέας Φιλαδέλφειας. Ο Πιερικός που αγωνιζόταν εκείνη τη σεζόν στην Β’ Εθνική έψαχνε το θαύμα της συμμετοχής στον τελικό, αλλά ο Καίσαρας τελείωσε το παιχνίδι πριν περάσει ο ΠΑΟΚ από την διαδικασία της παράτασης. Ο ΠΑΟΚ με την πρόκριση του στον τελικό είχε εξασφαλίσει ήδη την συμμετοχή του στο Κύπελλο Κυπελλούχων της επόμενης σεζόν, αφού ο Ολυμπιακός που απέκλεισε τον Άρη στον άλλο ημιτελικό είχε το απόλυτο προβάδισμα για την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Ο τελικός και οι γούρικες εμφανίσεις 

Ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδος έγινε την Κυριακή 16 Ιουνίου 1974 στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας και ήταν ο πρώτος στην ιστορία της διοργάνωσης για τον οποίο υπήρξε τελετουργικό πριν την έναρξη του με επίσημο πρόγραμμα. Ο Λες Σάνον, λόγω ποδοσφαιρικής κουλτούρας, είχε φροντίσει στο τελευταίο ταξίδι που είχε κάνει στην Αγγλία να πάρει ειδικές εμφανίσεις για τους ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ για τον τελικό, κάτι που επίσης συνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού. Παράλληλα στα γήπεδα της τότε Δυτικής Γερμανίας ήταν σε εξέλιξη το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974.

Ο τελικός ήταν συγκλονιστικός στην εξέλιξη του και κράτησε ζωντανό το ενδιαφέρον σε όλη τη διάρκεια του. Ο Ολυμπιακός προηγήθηκε με τον Υβ Τριαντάφυλλο στο 20’, ο Ιωσηφίδης είχε βολίδα στο δοκάρι για να ισοφαρίσει πριν το ημίχρονο, αλλά τελικά το 1-1 ήρθε στο 51’ από σουτ του Παρίδη έπειτα από ασίστ του Κούδα. Στο 66’ ο διαιτητής υπέδειξε πέναλτι σε γύρισμα του Αγγελή και επαφή με το χέρι του Γούναρη, αλλά ο Γιάννης Στέφας σε αυτό το κρίσιμο σημείο της αναμέτρησης είπε όχι στον Καραβίτη από τα 11 βήματα και απέκρουσε το πέναλτι. Στο 73’  ο Παρίδης μπήκε στην περιοχή, τον ανέτρεψε ο Βιέρα και ο Ασλανίδης από την άσπρη βούλα έδωσε το προβάδισμα στον Δικέφαλο. Ο Κρητικόπουλος με δύσκολη κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα στο 82’ και το ματς οδηγήθηκε στην παράταση. Στα 30 λεπτά δεν άλλαξε τίποτε και στη διαδικασία των πέναλτι ο Πουπάκης και ο Περσίδης αστόχησαν από τον Ολυμπιακό, ο Κούδας από τον ΠΑΟΚ, αλλά ο Κούλης Αποστολίδης ευστόχησε στο τελευταίο πέναλτι για τον Δικέφαλο και έτρεξε να πανηγυρίσει την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος.

               

Κυπελλούχος Ελλάδος 1974

Οι αγώνες, οι πρωταγωνιστές και οι άγνωστες ιστορίες γύρω από την κατάκτηση του δεύτερου τίτλου στην ιστορία του ΠΑΟΚ

«Δεν θα ξεχάσω τη μέρα που έφτασε ο Σάνον στη Θεσσαλονίκη… Για πρώτη φορά θα συνεργαζόμασταν με Άγγλο προπονητή. Οι ποδοσφαιριστές ήμασταν κουμπωμένοι. Η σχετική φήμη τους ήθελε αυστηρούς, τυπικούς απαιτητικούς χωρίς καμία διάθεση για χαλάρωση και καλαμπούρια… Η ζωή στη Θεσσαλονίκη άλλαξε κάπως τον Λες Σάνον. Έγινε λίγο Έλληνας, αλλά θέλοντας και μη γίναμε και εμείς λίγο Εγγλέζοι». Ο Γιώργος Κούδας αποτυπώνει στην βιογραφία του τον τρόπο υποδοχής του Λες Σάνον, αλλά και όσα προκάλεσε η τριβή μεταξύ τους. Το καλοκαίρι του 1973 ο Άγγλος προπονητής μετρούσε ήδη πάνω από δυόμισι χρόνια παραμονής στην Θεσσαλονίκη, είχε περάσει την λογική του στους ποδοσφαιριστές της ομάδας και κυρίως τους έκανε να πιστεύουν στον εαυτό τους. «Ήξερε να ανεβάζει την αυτοπεποίθησή μας. Δεν είναι εύκολο πράγμα να πεις στον ποδοσφαιριστή: ‘Κοίταξε, παίζεις με τον Ριβέρα ή τον Μπεκενμπάουερ στον ίδιο χώρο, για τον ίδιο σκοπό. Ό,τι θέλει αυτός, θέλουμε και εμείς. Είναι αντίπαλος, αλλά μην τον φοβάσαι, κοίταξέ τον στα μάτια και προσπάθησε να γίνεις σαν αυτόν ή και καλύτερος», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Γιώργος Κούδας.

 Οι ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ άλλωστε δεν είχαν κανένα λόγο να αμφιβάλλουν για τον εαυτό τους, αφού μετά από τέσσερις διαδοχικές συμμετοχές σε τελικό Κυπέλλου Ελλάδος και την κατάκτηση ενός τροπαίου ήξεραν ποια ήταν η θέση τους στην ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα. Άλλωστε ο Λες Σάνον δεν χρησιμοποιούσε μόνο τις συζητήσεις για να τους ανεβάσει την ψυχολογία, αφού συνήθιζε να κλείνει φιλικά με μεγάλες ομάδες, όπως ο Άγιαξ, η Λέστερ, η ΜΤΚ, η Στουτγκάρδη για να τους δείξει πως δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτε από τους σημαντικούς ευρωπαϊκούς συλλόγους.

Χαρακτηριστικό δείγμα για την υψηλή δυναμική του ΠΑΟΚ εκείνης της περιόδου ήταν η ανησυχία του Παναγιώτη Κερμανίδη, ο οποίος παρακολούθησε την ομάδα σε φιλικό πριν υπογράψει με τον ΠΑΟΚ και θεωρούσε πως με την πληρότητα της ομάδας θα έπρεπε να παλέψει πολύ για να βρει θέση στην ενδεκάδα. Η συμμετοχή του ήταν πολύτιμη, αφού αγωνίστηκε σε 21 ματς πρωταθλήματος και σημείωσε 6 γκολ, ενώ σε 4 ματς Κυπέλλου Ελλάδος σημείωσε 4 γκολ.

Αρχή τα Χριστούγεννα με την Καστοριά

Οι υποχρεώσεις για το Κύπελλο Ελλάδος ξεκίνησαν την επόμενη ημέρα των Χριστουγέννων με την Καστοριά να είναι ο πρώτος αντίπαλος του ΠΑΟΚ και η εύκολη νίκη με 5-0 φανέρωνε την δυναμική του Δικεφάλου απέναντι στους “γουναράδες” που ανέβηκαν ως πρωταθλητές εκείνη τη σεζόν  από την Β’ Εθνική. Οι ποδοσφαιριστές της ομάδας δεν έκαναν διακοπές εκείνο το διάστημα. Διακοπή δεν υπήρξε και μετά την ήττα από τον Άρη στις 23 Δεκεμβρίου 1973 με 1-0, ακολούθησε το ματς του Κυπέλλου Ελλάδος με την Καστοριά και ταξίδι στην Αθήνα για την αναμέτρηση με τον Απόλλωνα στην Ριζούπολη, όπου επικράτησε ο ΠΑΟΚ με 1-0 χάρη σε εκτέλεση πέναλτι του Παρίδη στο 15′.

1974 Inblog2 700x470

 

Στον δεύτερο γύρο της διοργάνωσης η κλήρωση έφερε τον ΠΑΟΚ αντιμέτωπο με τα Νέα Μουδανιά που έπαιζαν τα δύο τελευταία χρόνια στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής. Το τελικό 7-2 με χατ τρικ του Γιώργου Κούδα και δύο γκολ του Δημήτρη Παρίδη ήταν ένα ξέσπασμα μετά την εκτός έδρας ισοπαλία στον Βόλο με τον τοπικό Ολυμπιακό. Για άλλη μια φορά ο ΠΑΟΚ έδειχνε να έχει το μυαλό του στο Κύπελλο Ελλάδος, αφού σε όλη την πορεία μέχρι τον τελικό του θεσμού δεν επικράτησε σε κανένα ματς πρωταθλήματος πριν από υποχρέωση κυπέλλου.

Ξεπέρασε ΑΕΚ, Αιγάλεω, Πιερικό

Για τους “16” του θεσμού απέκλεισε με σχετική ευκολία την ΑΕΚ σε αναμέτρηση που έγινε στη Τούμπα και παρότι ο Λάκης Νικολάου ισοφάρισε προσωρινά το γκολ του Παρίδη, στο δεύτερο ημίχρονο με τα γκολ των Ασλανίδη και Σαράφη έγινε το τελικό 3-1. Η αναμέτρηση με το Αιγάλεω για τα προημιτελικά τελείωσε με 2-0 στην Τούμπα χάρη σε δύο γκολ του Κερμανίδη και ακολούθησε ο αγχωτικός ημιτελικός με τον Πιερικό.

Η ήττα από τον Άρη στο Χαριλάου, τα  «πέντε ματς που έδωσαν οι διεθνείς παίκτες του ΠΑΟΚ σε δέκα μέρες», όπως ανέφερε ο Λες Σάνον και η γενικότερη απογοήτευση για την μεγάλη απόσταση του Δικεφάλου από την πρώτη θέση της βαθμολογίας στο πρωτάθλημα έφεραν τον ΠΑΟΚ να παίξει τον ημιτελικό με τον Πιερικό στο Καυτανζόγλειο Στάδιο με τις εξέδρες να έχουν περισσότερους οπαδούς από την Κατερίνη. Οι 4.000 φίλοι του Πιερικού διαμαρτυρήθηκαν έντονα για κάποιες από τις επιλογές του διαιτητή, ενώ απογοητεύτηκαν όταν στο 88’ ο Σταύρος Σαράφης με κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και τον ΠΑΟΚ στον τελικό της Νέας Φιλαδέλφειας. Ο Πιερικός που αγωνιζόταν εκείνη τη σεζόν στην Β’ Εθνική έψαχνε το θαύμα της συμμετοχής στον τελικό, αλλά ο Καίσαρας τελείωσε το παιχνίδι πριν περάσει ο ΠΑΟΚ από την διαδικασία της παράτασης. Ο ΠΑΟΚ με την πρόκριση του στον τελικό είχε εξασφαλίσει ήδη την συμμετοχή του στο Κύπελλο Κυπελλούχων της επόμενης σεζόν, αφού ο Ολυμπιακός που απέκλεισε τον Άρη στον άλλο ημιτελικό είχε το απόλυτο προβάδισμα για την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Ο τελικός και οι γούρικες εμφανίσεις 

Ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδος έγινε την Κυριακή 16 Ιουνίου 1974 στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας και ήταν ο πρώτος στην ιστορία της διοργάνωσης για τον οποίο υπήρξε τελετουργικό πριν την έναρξη του με επίσημο πρόγραμμα. Ο Λες Σάνον, λόγω ποδοσφαιρικής κουλτούρας, είχε φροντίσει στο τελευταίο ταξίδι που είχε κάνει στην Αγγλία να πάρει ειδικές εμφανίσεις για τους ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ για τον τελικό, κάτι που επίσης συνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού. Παράλληλα στα γήπεδα της τότε Δυτικής Γερμανίας ήταν σε εξέλιξη το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974.

Ο τελικός ήταν συγκλονιστικός στην εξέλιξη του και κράτησε ζωντανό το ενδιαφέρον σε όλη τη διάρκεια του. Ο Ολυμπιακός προηγήθηκε με τον Υβ Τριαντάφυλλο στο 20’, ο Ιωσηφίδης είχε βολίδα στο δοκάρι για να ισοφαρίσει πριν το ημίχρονο, αλλά τελικά το 1-1 ήρθε στο 51’ από σουτ του Παρίδη έπειτα από ασίστ του Κούδα. Στο 66’ ο διαιτητής υπέδειξε πέναλτι σε γύρισμα του Αγγελή και επαφή με το χέρι του Γούναρη, αλλά ο Γιάννης Στέφας σε αυτό το κρίσιμο σημείο της αναμέτρησης είπε όχι στον Καραβίτη από τα 11 βήματα και απέκρουσε το πέναλτι. Στο 73’  ο Παρίδης μπήκε στην περιοχή, τον ανέτρεψε ο Βιέρα και ο Ασλανίδης από την άσπρη βούλα έδωσε το προβάδισμα στον Δικέφαλο. Ο Κρητικόπουλος με δύσκολη κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα στο 82’ και το ματς οδηγήθηκε στην παράταση. Στα 30 λεπτά δεν άλλαξε τίποτε και στη διαδικασία των πέναλτι ο Πουπάκης και ο Περσίδης αστόχησαν από τον Ολυμπιακό, ο Κούδας από τον ΠΑΟΚ, αλλά ο Κούλης Αποστολίδης ευστόχησε στο τελευταίο πέναλτι για τον Δικέφαλο και έτρεξε να πανηγυρίσει την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος.